مقصود از ركن بودن در كلام بعض قدما در اين مورد و دو مورد بعدى ، وجوب طمأنينه ، در مقابل قول به عدم وجوب آن است ، نه آنكه همچون ركوع از اركان نماز است كه با ترك آن هرچند از روى سهو نماز باطل شود . 31 برخى گفته‌اند : فقدان طمأنينه در اصل ( مسماى ) ركوع ، هرچند از روى سهو ، موجب بطلان نماز است ؛ ليكن با رعايت طمأنينه در اصل ركوع ، ترك آن از روى سهو در حال ذكر موجب بطلان نماز نمىشود . 32 4 . بلند كردن سر از ركوع و ايستادن . بنابر اين ، چنانچه نماز گزار بدون عذر و از روى عمد قبل از سربرداشتن از ركوع و ايستادن به سجده رود ، نمازش باطل است ؛ اما اگر از روى سهو باشد نماز باطل نمىشود ؛ ليكن در صورتى كه قبل از رفتن به سجده متذكر شود بايد برگردد و بايستد و سپس به سجده رود . 33 ظاهر كلام برخى قدما ركن بودن اين واجب است . 34 5 . طمأنينه پس از ركوع : واجب است نماز گزار پس از بلند شدن از ركوع راست بايستد و پس از آنكه بدنش آرام گرفت به سجده رود . بنابر اين ، ترك عمدى طمأنينه در حال ايستادن موجب بطلان نماز مىشود . 35 ظاهر كلام برخى قدما ركن بودن اين طمأنينه است . 36 6 . تكبير : به قول برخى قدما براى رفتن به ركوع ، گفتن تكبير واجب است . نظر مشهور استحباب آن است . 37 مستحبات : 1 . به قول مشهور ، تكبير قبل از ركوع . برخى قدما قائل به وجوب آن شده‌اند . 38 2 . گذاشتن كف دستها بر سر زانوها با انگشتان باز . 3 . باز كردن و گشودن دستها از دو پهلو ، مانند دو بال گشوده براى مرد و ترك آن براى زن . 4 . نهادن دست راست بر زانوى راست پيش از نهادن دست چپ بر زانوى چپ . 5 . كشيدن زانوها به عقب و صاف كردن پشت و موازى قراردادن گردن با آن . 39 6 . قرار دادن زانوها به موازات يكديگر . 40